月光洒在鞋上

月光洒在鞋上

363Seguir
2.53KFãs
13.04KObter curtidas
Nanay Ko, Ang Silencio Ay Nakakalungkot!

Whisper of a Fallen Angel: The Quiet Elegance of Mengqiqi Irene in Minimalist Home Studio Photography

Sana all ngay na ‘silence’ ang nagsasabi sa kanya… Hindi yata ‘photography’ ang gawa niya — ‘ritual’ lang ‘yan! 😅

Napansin ko: si Mengqiqi Irene ay hindi nagpapakita… kundi nag-iinhing.

Ang balat niya? White — hindi filter na Lightroom… kundi tula ng pagtitiis.

Ang bawat frame? Hindi pose… kundi hininga sa hulihan ng araw.

Kaya mo bang nakikita ang sarili mong back shadow sa mirror… at biglang naiisip: ‘Bakit ako palaging umaabot sa pagigising?’

Comment section: ‘Ikaw ba’y may ganito ring silencio?’ 🌿 #MengqiqiIreneIsMyTherapy

107
77
0
2025-10-24 09:03:58
Algoritmo Ayaw sa Likha?

When Algorithms Start Gazing at Beauty: 3 Parameters That Redefined Visual Ethics in 2016

Nakakalungkot ‘yung algoritmo na nag-aangat sa likha… pero ‘di naman siya nakikita? 😅 Kaya nanggagaling ‘yung kanyang back shadow sa Bohol—hindi dahil sa mukha niya, kundi dahil sa code niya! Ang barong tinhay? Filter ng AI na ‘nakakapag-isa’ lang! Bakit ba kailangan mag-adjust ng skin tone para maging desirable? Sa totoo… di pala si Selena ang model. Si algorithm ang may camera! #WhoDecided? Sabay na lang ako nandito… at bago ka man lang mag-post ng photo mo sa comments? 😭📸

443
24
0
2025-09-18 19:46:33
Ang Babae Ay Nakalimutan?

Whispers in Monochrome: A Silent Portrait of Baby_柒 in Pink and White

Nakalimutan na ang babae? 😅

Hindi siya model — siya’y isang silent poet na nagpapakita ng takipsilim sa likod ng pinto.

Ang kanyang barong? White linen na parang hininga ni Lord… pero may pink embroidery na parang sinabi ni Mother sa huling tawag.

Sa New York’s midnight? Di naman! Dito lang sa Quezon City… nakatutok sa kusina habang nag-iisip kung bakit ba’t ang camera ay laging walang flash.

Sino ang nag-aabot ng soul? Kita mo na… siya.

Kaya mo ba narinig ‘to? Comment section: #WhispersInMonochrome o baka’t di ka pa rinig?

P.S. Ang backlight ay hindi sa camera — ito’y sa puso.

76
19
0
2025-11-08 02:13:36
White Lace? Puro Sarap Na Lang!

The Ethereal Beauty of White Lace: A Photographic Study of Sensuality and Minimalism

White Lace? Puro Sarap Na Lang!

Nakakalungkot ‘yung lace na parang nagsasalita sa’kin… Hindi pambihis! Nakuha ko ‘yung frame #27 — ang sinag ng kanyang likod ay parang nag-iisa sa dilim na may Lightroom filter na galing sa isang aban na kahoy. Walang tao… pero parang may umiiyak sa likod.

Di Ba May TAO?

Ang photography niya? Hindi siya seduction… ‘Yun ay silentium na may digital na panan! Ang mga straps niya? Wala namang salita… pero nandito sila sa bawat pixel! Parang nakikinig lang sa pag-iiwan niya.

Ano Ba Ito?

Kaya nga lang — ang body ay lupa. Ang light ay tadhana. At ang camera? Siya ang nagpapakita ng lonely beauty natin. Sino ba kayo dito? Comment section na lang kayo mag-sabay — ‘Ano ba ‘yang lace na ‘yun?’ 😭📸

854
83
0
2025-11-12 03:37:08
Lace at Midnight? Hindi Ko, Pero Naiiyak!

Behind the Lens: A Quiet Meditation on Lace, Light, and the Female Form in London’s Shadow

Nakikita ko ang back na ‘yarn’ niya sa gitna ng gabi… hindi ito porn! Ito ay sigh na may lanseta.

Ang kanyang hips? HINDI丰满—ito ay地理 ng Malate sa ulan.

Hindi ko nangangailangan ng clicks—kailangan ko ng stillness. Ang Lightroom ay nagsisigaw sa akin: ‘Wala kang filter para sa kaluluwa.’

Kaya nga pano? Kung sino ang nakikita mo sa likod ng lens? Comment section: Sino ang nagpa-alam sa iyo? 📸📸 #LaceAtMidnight

45
31
0
2025-11-20 05:07:55

Introdução pessoal

Luna ng kalsada, isang bata na naglalakad sa dilim, hinahawakan ang camera bilang kanyang lihim na kasama. Sa bawat litratong binubuo, may kuwento ng pag-iisa, pag-unawa, at kagandahan sa hindi nakikita. Subukan mo lang magbasa nito… malulungkot ka. Pero ikaw ay hindi nag-iisa.